Po Pragę, musiałam udać się do Nicei z powodów osobistych, które ujawnię wkrótce. Wciąż byłam pozbawiona energii, więc nie zwiedziłam tego miasta tak, jak należałoby, ale zrobiłam minimum, to znaczy korzystałam z jego uliczek, sklepików, restauracji i księgarń. Zarezerwowałam Airbnb i aby odebrać klucz, musiałam udać się przed parking dla rowerów/metra na ulicy, gdzie stało kilka małych schowków z kodami. Najwyraźniej tak właśnie Airbnb wydają klucze swoim klientom w Nicei. Zabawne, bo dwa dni później w „Nice Matin” piszą, że miasto usunie te schowki za „zawłaszczanie przestrzeni publicznej”. Pierwsze zajęcie w Nicei: masaż tajski, który robi bardzo, bardzo dobrze. Centrum miasta zwiedza się bardzo dobrze pieszo. Jest tramwaj łączący dworzec…

Na szczęście dla mnie, z powodu braku miejsca i stałego miejsca zamieszkania, moja bibliofilia ogranicza się do zaledwie kilku bardzo pięknych książek i wielu wizyt w muzeach i bibliotekach. Po odwiedzeniu muzeum Gutenberga w Moguncji, muzeum Plantina w Antwerpii, oto jestem w Lyonie, w muzeum drukarstwa i komunikacji graficznej. Mam nadzieję, że docenicie ten artykuł, bo zapłaciliśmy trzy nerki i dwie ręce za pokój w samym środku pucharu rugby, tylko po to, żebym miała czas zwiedzić to muzeum przed naszym powrotem do Paryża. Biorąc pod uwagę czas, jaki spędziłam w muzeum, nawet JB zauważa, że muzeum bardzo mi się podoba. Rzeczywiście, uzupełnia ono informacje, które przeczytałam w dwóch poprzednich muzeach.…

Jeśli blog jest rzadziej aktualizowany niż kiedyś, to dlatego, że gdy podróżujemy, podróżujemy za dużo i nie mamy czasu na blogowanie, a gdy odpoczywamy, odpoczywamy za dużo i nie mamy ochoty blogować 😀 Będę potrzebować dużo czasu, żeby napisać brakujące kartki z podróży między kwietniem 2022 a lipcem 2023, ale spróbujemy, powoli. Sierpień 2023 W sierpniu, po objazdówce po Europie (z krótkim przystankiem w Turcji), wróciliśmy do Francji, żeby zaopiekować się kotem mojej siostry podczas jej wakacji. Jak zwykle, JB wynajmuje dla nas Fiata 500 w Leclerc, którego cena jest zawsze nie do pobicia jak na miesięczny wynajem Ponieważ od maja 2023 pracuję bardzo mało (jestem zwolenniczką ruchu FIRE i…

Bardzo dawno temu, spędzając weekend w Chartres, przypadkiem spotkaliśmy na ulicy parę przyjaciół. Zapytaliśmy ich, co tam robią, i dowiedzieliśmy się, że mama przyjaciela robi warsztat witrażu w Chartres. Ta informacja została w mojej głowie na około dziesięć lat, ponieważ byłam pod ogromnym wrażeniem, dowiadując się, że są jeszcze ludzie, którzy robią to dla przyjemności i że są kursy, to całkowicie współgra z moją obsesją na punkcie gotyckich katedr. W maju 2023 roku wróciłam do Chartres (w trakcie pielgrzymki) i udałam się prosto do centrum witrażu, aby się zapytać i zapisać. W październiku, tuż po moim kursie introligatorstwa w Tours, oto jestem w Chartres na 5 intensywnych dni szkolenia, podczas…

Po moim szkolenie z introligatorstwa, pojechałam zwiedzić Illiers-Combray. Mogłabym je odwiedzić, gdy byłam w Chartres nieco wcześniej w tym roku, ale wtedy nie czytałam Prousta i Illiers-Combray dla mnie nie istniało. Illiers-Combray jest jedyną gminą, która została przemianowana na cześć fikcyjnego miejsca z powieści. W tej chwili dom „ciotki Leonii” jest w remoncie (do kwietnia 2024). To w tym domu, który należał do jego wuja Jules’a Amiota, młody Marcel Proust spędził kilka swoich świąt wielkanocnych w dzieciństwie, w latach 1877-1880. Dzięki wsparciu swoich członków i mecenasów SAMP otwiera ten dom dla publiczności, przekształcony w Muzeum Marcela Prousta – Dom Ciotki Leonii, gdzie organizowane są m.in. wystawy czasowe (na przykład, we współpracy…

Dla kogoś, kto kocha majstrować przy papierze, to trochę dziwne, że nigdy nie odwiedziłem papierni. Podczas naszego pobytu w Rodan-Alpy odkryliśmy, że tradycyjna papiernia nadal istnieje w Ambert, godzinę drogi stamtąd. Myślałem, że trudno będzie ją zwiedzić, bo ktoś napisał w internecie, że lepiej zarezerwować, ale jak się okazało w sobotę we wrześniu, zwiedzanie odbywało się co 15 minut. Zarezerwowaliśmy i zapłaciliśmy online, ale mogliśmy po prostu przyjść i kupić bilety na miejscu. To miejsce było ulubionym dla papierni ze względu na dogodną lokalizację: niedaleko Lyonu i w pobliżu źródeł wody. Jednak tylko papiernia Richard de Bas nadal produkuje papier szmaciany. Już przy wejściu widać miniaturę narzędzi i próbkę papieru…