Studiowałem informatykę: DUT (licencjat) ukończone w 2007 roku. Plan był taki, żeby kontynuować na magisterce, ale założyłem własną firmę i nigdy nie wróciłem na studia. Przez prawie 20 lat kariery zawodowej mój poziom wykształcenia nigdy mnie nie ograniczał. Działałem w nowej dziedzinie (webmarketing), większość osób to byli samoucy, nie istniały żadne akademickie kierunki. W 2025 roku postanowiłem przekwalifikować się do dziedziny cyberbezpieczeństwa, ukończyłem kurs, zdałem certyfikację i zacząłem szukać pracy. Szukanie pracy nigdy nie jest usłane różami, zwłaszcza w trakcie przekwalifikowania. Otrzymałem dziesiątki odmów z powodu „braku doświadczenia”, co było w pełni uzasadnione. Dostałem też odpowiedzi „zatrudniamy wyłącznie osoby z tytułem magistra”. To już mniej uzasadnione, a nawet trochę irytujące.…

Kiedy spoglądam w lusterko wsteczne, zdaję sobie sprawę, że moja kariera zawodowa jest usiana momentami „efektu motyla”, podczas których szczęśliwy traf, inicjatywa, nieprzewidziane spotkanie czy wydarzenie z pozoru nieistotne miały ogromny wpływ na moją karierę i życie. Opowiem wam o jednym z takich momentów. Jest styczeń 2012 roku, mam 24 lata i pracuję jako konsultant w agencji SEO (pozycjonowanie stron internetowych, czyli optymalizacja widoczności witryny w wyszukiwarkach takich jak Google). Zostaję wysłany do klienta (to znaczy, że będę pracować bezpośrednio w biurze tego klienta). Jestem podekscytowany – klient prowadzi jedną z największych francuskich stron internetowych. Ta strona nigdy poważnie nie zajmowała się SEO, ale polityka firmy się zmieniła: SEO staje…

Obecnie tłumaczę jako wolontariuszka książkę o Yi King (której wspominałam tutaj). Ta starożytna chińska księga zakłada, że wszystkie sytuacje życiowe można streścić w 64 heksagramach. Każdy heksagram ma 6 linii, yin lub yang, i w zależności od ich położenia i natury, mamy 6 typów osobowości w danej sytuacji. Wiele przykładów dotyczy świata korporacji, więc pomyślałam o czasach, gdy byłam pracownicą i musiałam prowadzić swoją karierę we mgle, ucząc się politycznych gier w firmie. Opowiem wam tu kilka historii. Gdy chodziłam do liceum we Francji, byłam blisko z dziewczyną, której ojciec jest prezesem francuskiego oddziału dużej włoskiej firmy. Zbliżyłyśmy się, bo obie byłyśmy introwertyczkami. Ponieważ moi rodzice mieszkają w Wietnamie (tak…

Rosalie, moja miłości, właśnie odeszła. Dziękuję, moje dziecko, że przyszłaś do naszego życia. Za całą miłość, którą nam dałaś, za wszystkie te chwile czułości, mruczenia, śmiechu, kłótni z tatą o biały sos, czy drobnych kradzieży carpaccio z mojego talerza. Pamiętam i będę pamiętać wszystkie te drobne chwile, które definiują Twój charakter. Jak wtedy, gdy spieszyłaś się, by dobiec do mnie po schodach w Bourville, tylko po to, by być ze mną, choć spokojnie spałaś na parterze. Trochę wstydziłaś się tego okazywania uczuć, ale wiesz, to pozostaje moim najlepszym wspomnieniem o nas, i przeżywam ten moment w kółko, za każdym razem, gdy o Tobie myślę. Twoja inteligencja, Twoja umiejętność jasnego komunikowania…