Ponad dwa tysiące lat temu, na starożytnych stronach Yi King, zapisano uniwersalną prawdę. Trzy zdania, by zrozumieć historię ludzkości: „Gdzie sługa zabija swego pana, gdzie syn zabija ojca, przyczyn nie szukać między rankiem a wieczorem jednego dnia. Jeśli rzeczy zaszły tak daleko, to dlatego, że przygotowywało się to bardzo stopniowo. Przyszło to stąd, że nie powstrzymano wystarczająco wcześnie tego, co należało powstrzymać.” (strona 439 żółtego wydania link Amazon, link Fnac). Nic wielkiego nie rodzi się nagle. Katastrofy, zdrady, kryzysy gospodarcze, upadek imperiów – wszystko zaczyna się od mikroskopijnych zaniedbań, które wybieramy ignorować. Prawo Stopniowej Akumulacji Yi King ilustruje tę myśl obrazem o niezwykłej prostocie: „Jeśli stąpasz po szronie, twardy lód jest…

Niedawno uczestniczyłem w kursie filozofii online prowadzonym przez wietnamskiego filozofa. Po każdej sesji uczniowie mogą zadawać mu pytania. Niektórzy podążają za nim od lat i dobrze ich zna. Jeden z nich zabiera głos, aby opisać swoją sytuację: uważa się za kompetentnego. Nawet zbyt. Do tego stopnia, że jego mniej wydajni koledzy wtykają mu kije w szprychy, sabotują jego projekty i przypisują mu własne błędy. Odpowiedź filozofa zaskakuje wszystkich: twój poziom energetyczny nie jest wystarczająco wysoki. Po pierwsze, nie wznosisz się wystarczająco ponad swoich kolegów, aby uniknąć ich zazdrości. Po drugie, nie promieniujesz wystarczającą ilością pozytywnej energii, aby przyciągać do siebie sytuacje dobrobytu. Po trzecie: nie jesteś uważany za niezastąpionego w…

Obejrzałam ponownie serial BBC North & South niedawno i jedna scena szczególnie mnie uderzyła, do tego stopnia, że zainspirowała mnie do napisania tego artykułu. Nie ma jej w powieści, a jednak warto się przy niej zatrzymać, bo doskonale ilustruje, dlaczego okazje nam umykają. Powód #1: Bo myślimy, że wiemy, co inni mają nam do powiedzenia W serialu pan Bell otrzymał od panny Hale zadanie przekazania panu Thorntonowi kluczowej informacji. Ten jest w niej szaleńczo zakochany, ale przekonany, że ma ona zalotnika. Pan Bell ma mu wyjawić, że ów „zalotnik” (widziany w towarzystwie panny Hale) to tak naprawdę jej brat, którego istnienie jest utrzymywane w tajemnicy, ponieważ brytyjska marynarka uważa go…

Zanim wyleciałem na Tahiti, zjadłem lunch z dwoma przyjaciółmi, którzy mają plan niezależności finansowej (FIRE), i długo rozmawialiśmy o strategiach FIRE osób, które znamy bliżej lub dalej, oraz o ich własnych. Nieruchomości – ulubiona strategia Francuzów Większość stawia na nieruchomości, aby generować dochód pasywny. Klasyczny schemat: kupno starych mieszkań wymagających generalnego remontu, niedaleko uniwersytetów, odnowienie ich przy kontrolowaniu kosztów, a następnie wynajem w formie kolokacji, aby osiągnąć rentowność co najmniej 4%. Inni preferują strefy turystyczne; niedrogie mieszkanie 30 minut od atrakcji i gotowe, na Airbnb. Miłość Francuzów do nieruchomości wynika z dwóch powodów: 1/ Przekonanie o bezpiecznej inwestycji, która tylko zyskuje na wartości (to fałsz) 2/ We Francji możliwość zaciągnięcia…

Po raz kolejny proponuję Państwu zwięzłe tłumaczenie wietnamskiego tekstu, który uznałem za bardzo interesujący: Dwie siły mogą naprawdę odmienić los istoty ludzkiej: wdzięczność i skrucha. Można latami praktykować duchowość, zgłębiać niezliczone nauki, ale w gruncie rzeczy wszystko sprowadza się do tych dwóch filarów. Prawdziwa wdzięczność nie ogranicza się do chwil, gdy życie się do nas uśmiecha. Osiąga swoją najgłębszą pełnię właśnie tam, gdzie jest najtrudniejsza: w sercu przeciwności losu, gdy wszystko wydaje się sprzeczne z naszymi pragnieniami. To w tych chwilach dusza naprawdę się hartuje, świadomość się poszerza, a najtrwalsze zasługi się gromadzą. Być wdzięcznym w dobrobycie, każdy potrafi. Ale być wdzięcznym w trudnościach, to zupełnie inna alchemia. Tradycja mówi:…

Ostatnio pewna osoba (z zagranicznym pochodzeniem) zwierzyła mi się, że nie potrafi cieszyć się swoimi sukcesami: ledwie osiągnie cel, czuje, że trzeba już przygotowywać kolejny. Jako imigrantka doskonale rozpoznaję takie zachowanie. Imigranci żyją w pewnego rodzaju permanentnej niestabilności, wystarczy zerwany kontrakt, choroba, zmiana prawa, brakujący dokument…, aby mieć wrażenie, że wraca się do punktu wyjścia. I nie sądzę, żeby to dotyczyło tylko imigrantów, ale to schemat, który często widuję. Pewna przyjaciółka, pozbawiona rodzicielskiej miłości, żyje od dzieciństwa w trybie „nie zasługuję na miłość”. Dla niej rzadkie oznaki aprobaty ze strony matki przychodziły tylko warunkowo (dobra ocena w szkole, zdobyty dyplom), nigdy bezwarunkowo. Jej samoocena jest tak krucha, że trudno jej…

Covid dodatkowo przyspiesza izolację ultrabogatych. Oto tłumaczenie tekstu, który znalazłem na Instagramie i który wydał mi się bardzo interesujący: To nawiązuje do ewolucji konsumenta luksusu, o której mówiłem ostatnio. Im bogatszy jesteś, tym bardziej możesz pożegnać się ze wspólną infrastrukturą, wspólną przestrzenią, wspólnym ryzykiem i wspólną rzeczywistością. Dziś izolacja stała się dobrem luksusowym: kontinuum schodzące w dół drabiny społecznej, gdzie każdy poziom kupuje nieco więcej oddzielenia od wspólnych przestrzeni. Na samej górze jest ucieczka geograficzna w dosłownym sensie. Prywatne wyspy, posiadłości w Nowej Zelandii (która stała się ulubionym schronieniem apokaliptycznym miliarderów technologicznych), itp. Atrakcyjność polega na całkowitej kontroli: prywatna ochrona, żadnych nieproszonych gości, żadnego publicznego dostępu, żadnych spotkań z kimś,…