Informacje o Paragwaju nie są do końca aktualne. Na blogach słyszymy o Ciudad del Este jako o mieście niebezpiecznym i chaotycznym. Nawet jeśli ma mniej uroku niż Encarnacion, Ciudad del Este nie jest ani niebezpieczne, ani chaotyczne.

Część 1: Dziennik podróżyCzęść
2: Porady praktyczne

Część 1: Podróż

Dzień 1:

Podróż Encarnacion – Ciudad del Este to totalna #porażka. Wszystko dlatego, że zawiedliśmy naszą czujność, po prostu poprosiliśmy sprzedawcę na terminalu o informacje, który pokazał nam innego sprzedawcę biletów i wylądowaliśmy w Sao Juan.

Facet sprzedał nam bilety na wyjazd o 7 rano. Następnie powiedział nam, że autobus miał problem z radiem (???) i sprzedał nas do innej firmy, tańszej, odjeżdżającej o 8 rano. Na szczęście mieliśmy na tyle refleksu, by poprosić o zwrot różnicy w cenie obu biletów, w przeciwnym razie zdzierżyłby z nas 20 000 Guaranis więcej.

Niestety, spółka NSE wygląda jak lokalny autobus. Przy 5h podróży myślisz, że nie będzie to problem, ale (1) jest 40 stopni (2) klimatyzacja nie działa dobrze (3) nie można otworzyć okien (4) nie zatrzymują się na przerwę na toaletę przez 5h (5) zatrzymują się po ludzi na drodze co 10-20 minut. To jest ból!

Tak więc dotarliśmy do Ciudad del Este na wpół martwi. Naprawdę powinniśmy byli wybrać własny autobus, zwłaszcza firmy NSA, która oferuje super wygodne przejazdy swoimi piętrowymi autobusami. Dowiemy się przy następnej okazji. Z drugiej strony, ci, którzy mówią, że droga jest zła, nie mają racji. Droga jest smołowana i bardzo poprawna.

Z głównego terminalu autobusowego jedziemy taksówką do naszego hotelu, za 25 000 Guaranis (3km). Znak wskazuje cenę w zależności od odległości, nie ma ryzyka zdzierstwa.

Nasz hotel(Casa Alta) jest na ziemi niczyjej, bardzo cichy, bardzo duży, jest nawet mały basen. Ale to nie może, gdy jest 40 stopni, uzasadnić swoją lokalizację, 10 minut spacerem od najbliższej restauracji i 25 minut spacerem od terminalu, z którego odjeżdżają autobusy do Brazylii, Argentyny, Itaipú …

Głodni, wciąż motywujemy się do pójścia do restauracji, a gdy już jesteśmy przy tym, kontynuujemy 15 minut, aby udać się do biura turystycznego. Lepiej rozumiem, dlaczego sjesta i tereré (mrożony napar z gorzkiej herbaty) są tak popularne w Paragwaju. Nie możesz bez niego żyć! Odkąd przybyliśmy do Paragwaju, nasze mózgi stopiły się z gorącem, nie da się pracować między południem a 16.00, równie dobrze można się zdrzemnąć, żeby zapomnieć o upale.

10 minut spędzone z człowiekiem z biura turystycznego wymazało wszystkie nieprzyjemności porannej wycieczki. Chcieliśmy tylko uzyskać informacje na temat tamy Itaipu, nie będąc pewnymi, czy jest ona jeszcze otwarta o tej porze (16:00). Zamiast tego dostajemy mini prezentację wszystkich atrakcji dostępnych w okolicach Ciudad del Este + ceny i sposób zwiedzania brazylijskiej i argentyńskiej strony wodospadów Iguazu.

Wooow! Jeśli chcesz spędzić dobre 10 minut słuchając bardzo zrozumiałego hiszpańskiego z leniwym akcentem, idź do tego pana w Senatur tuż obok Terminala Bus Urbano.

Kolacja będzie domowa (sałatka skomponowana), ponieważ jesteśmy leniwi, aby wyjść do jedzenia na zewnątrz.

Dzień 2: Tama Itaipú

Uwaga: jest to oficjalne zdjęcie zapory, ale rzadko można je zobaczyć. Poziom wody musi być bardzo wysoki, aby zaobserwować taki przypływ wody.

Dzisiaj jedziemy do Brazylii. Ale najpierw musimy odwiedzić tamę Itaipú, dumę Brazylii i Paragwaju. Jest to druga co do wielkości zapora wodna na świecie. JB nie rozumie mojego wyboru, aby odwiedzić tamę z Paragwaju. Według niego, nasz hotel w Brazylii będzie lepiej położony i łatwiej będzie się do niego dostać z Brazylii.

Nie myli się, ale wizyta po brazylijskiej stronie nie jest darmowa, a ja wolę mieć wyjaśnienia po hiszpańsku niż po portugalsku (w tej chwili mój portugalski ogranicza się do eu não falo português (nie mówię po portugalsku).

Obecnie hydroelektrownia Itaipu jest światowym rekordzistą pod względem skumulowanej produkcji energii elektrycznej, co zawdzięcza swojemu wiekowi i optymalnym warunkom hydraulicznym terenu.
(…)

Zapora Itaipu wywarła ogromny wpływ na środowisko naturalne, zalewając 1500 km2 lasów i pól uprawnych, wysiedlając ludność i pochłaniając wodospad Seven Falls – znany również jako Salto de Sete Quedas – który był nie tylko ważnym obiektem turystycznym i przyrodniczym w Ameryce Południowej, ale również największym objętościowo wodospadem na świecie.
Źródło: Wikipedia

Aby uniknąć upału, prosimy hostal o podwiezienie nas do Itaipú, a następnie na granicę, za jedyne 80 000 Guaranis. Przyjeżdżamy dokładnie 2 minuty przed odjazdem autobusów do zwiedzania zapory Itaipu (odjeżdżają co pół godziny między 8.00 a 16.00). Prezentacja odbywa się w autobusie, w języku hiszpańskim. Niestety, treść nie jest zbyt ciekawa i nie pozwalają nam wejść do środka tamy. Widzimy tylko to, co na zewnątrz.

Zwiedzanie wnętrza zapory jest przeznaczone tylko dla inżynierów i naukowców i musi być zarezerwowane z co najmniej tygodniowym wyprzedzeniem. Jest ona bezpłatna, podobnie jak zwiedzanie dla takich „podstawowych turystów” jak my.

Wszystko to trwa 45 minut, wysiadamy z autobusu tylko raz, żeby zrobić zdjęcia, przez resztę czasu przewodnik tłumaczy nam strukturę tamy w trakcie jazdy. Zabawne jest to, że tama znajduje się pomiędzy Paragwajem a Brazylią, więc podczas wizyty autobus przejechał na stronę brazylijską, przekraczając tamę, a następnie wrócił do Paragwaju. Wcześniej był długi film 1h30 prezentujący budowę tamy, ale zrozumiano, że nikt nie był zainteresowany, więc wizyta trwa teraz tylko 45 minut autobusem, bez małego filmu na końcu.

Widok z tamy

Hostal przyjeżdża po nas samochodem i wysadza nas przed kantorem niedaleko granicy. Wymieniamy wszystkie nasze Guaranis po bardzo ciekawym kursie (pokryje on opłaty za wypłatę, które musieliśmy ponieść, aby je wypłacić hihihi). Uważaj, „Dolar Real” oznacza kurs wymiany stosowany, gdy chcesz wymienić dolary amerykańskie na brazylijskie reale.

Następnie idziemy do imigracji, mijając setki sklepów wolnocłowych i centrów handlowych. Większość Argentyńczyków i Brazylijczyków, którzy przyjeżdżają do Paragwaju na zakupy, nie wychodzi poza te bardzo głośne ulice, gdzie są nagabywani przez sprzedawców, stąd wrażenie chaosu, podczas gdy reszta miasta jest super spokojna.

Zatrzymujemy się tuż przed mostem przyjaźni z Brazylią, aby otrzymać pieczątkę wyjazdową. Żegnaj Paragwaju!

Część 2: Praktyczne wskazówki

Budżet

• Transport:
  • Encarnacion – Ciudad del Este autobusem: 50 000 Guaranis. Nie polecam spółek Sao Juan, NSE. Doradzam raczej firmę NSA.
  • Taxi z terminalu autobusowego do hostelu Casa Alta: 25.000 Gs
  • Prywatny samochód z hostalu: Hostal -> Itaipu Dam -> Granica: 80 000Gs (taniej niż taxi)
• Wizyta na tamie Itaipu: bezpłatnie
• Hostal: Casa Alta, 180 000Gs pokój dwuosobowy z prywatnym prysznicem, śniadanie wliczone w cenę. Hotel jest dobry, ale trochę daleko od centrum miasta -> nie polecam
• Żywność:
  • Fast food: 50 000G dla dwóch osób
  • Supermarket: 70 000Gs dla dwóch osób, 2 posiłki

Porady

• Najlepiej jest wybrać hotel w pobliżu Terminala Bus Urbano (aby zobaczyć dokładną lokalizację, skorzystaj z wyszukiwarki Google Maps). Znajdziecie tam autobusy odjeżdżające do Itaipu, autobusy, które zabiorą Was bezpośrednio do miejsc położonych najbliżej wodospadów Iguazu po stronie brazylijskiej i argentyńskiej. Ten obszar jest spokojniejszy niż obszar przy granicy.
• Jeśli chcesz kupić sprzęt komputerowy/telefoniczny, to właśnie nadszedł ten czas! Bez cła dla wszystkich!
• Przed opuszczeniem Paragwaju, zmień Guaranis w jednym z wielu casas de cambió w pobliżu mostu łączącego Paragwaj z Brazylią. Kursy wymiany Guaranis -> Real są bardzo korzystne. W drugą stronę nie jest to zbyt korzystne.
• Reale są akceptowane w pobliżu mostu łączącego z Brazylią. Jeśli chcesz wziąć motocykl/taksówkę do Brazylii, możesz zapłacić w realu.

Co warto zwiedzić?

Nie zrobiliśmy tego wszystkiego z Ciudad del Este, ale jeśli podoba Ci się Paragwaj, możesz zostać dłużej w Ciudad del Este, które jest znacznie tańsze niż Brazylia czy Argentyna.

• WodospadyIguazu: Z Ciudad del Este, możesz naprawdę pojechać do Brazylii lub Argentyny, aby odwiedzić wodospady Iguazu w jeden dzień (sposób backpackerski, super tani). Info tutaj. Bądź ostrożny, Paragwaj dzieli rzekę z Brazylią i Argentyną, ale wodospady Iguazu nie znajdują się w Paragwaju. Tylko między Argentyną a Brazylią.
• Wodospady Poniedziałku: znajdują się w Paragwaju i wyglądają podobnie jak wodospady Iguazu, ale są o wiele mniejsze.
• Tama Itaipu: Wizyta jest mało interesująca, gdy woda nie jest spuszczana, ale jest darmowa (po stronie paragwajskiej, nie brazylijskiej). Wizyta zarezerwowana dla naukowców i inżynierów (należy ją zarezerwować z tygodniowym wyprzedzeniem) wygląda znacznie ciekawiej, ponieważ umożliwia dostęp do generatorów.
• 3 granice: jest bardzo fajne miejsce, gdzie można zobaczyć trzy kraje (Brazylia, Argentyna, Paragwaj) oddzielone rzeką Panara. Każdy z krajów ma swoją stronę upamiętniającą to miejsce: Marco 3 fronteiras w Brazylii, Hito Tres Fronteras w Argentynie i Tres Fronteras w Paragwaju. Ja zrobiłam tylko ten w Brazylii, ale ze zdjęć wynika, że ten w Paragwaju jest najbardziej fotogeniczny (i rzadziej dostępny).

Podaję również ceny taksówek z głównego terminalu autobusowego.