O 2 w nocy budzą nas głośne hałasy, które powracają co 5 do 10 minut. Przez godzinę. Nawet jeśli po dokładnej analizie odgłosu dojdziemy do wniosku, że to nie strzelanina, a raczej petarda lub fajerwerk… to za każdym razem podskakujemy. Potwierdzają to miejscowi w ciągu dnia, którzy mówią nam, że urodzinom często towarzyszą fajerwerki lub petardy… zwłaszcza o 2 w nocy.
Niestety, to dopiero początek dnia, który źle się skończy.
Część 1: Dziennik podróżyCzęść
2: Porady praktyczne
Część 1: Podróż
Escobar Tour
Zaczynamy dzień od Escobar Tour. Spotykamy się o 9 rano przed jednym z wielu starych domów Pablo Escobara (miał ich ponad 400 w Medellin!), który obecnie należy do jego siostrzeńca, Nicolasa. Musieliśmy pokazać nasze paszporty, ale powinniśmy byli przyjść tylko z dowodami osobistymi, ponieważ służą one tylko do zgłoszenia nas firmie ubezpieczeniowej.
My zdecydowaliśmy się na zwiedzanie muzeum + zwiedzanie zewnętrzne w języku angielskim, na pokładzie wozu pancernego, który z zewnątrz wygląda całkiem zwyczajnie. Ale drzwi są bardzo ciężkie, a okna mają co najmniej 3 cm grubości.
Siostrzeniec Escobara nadal podróżuje w tych opancerzonych samochodach, ponieważ ryzyko odwetu 30 lat później, choć minimalne, nie jest nieistniejące. W tym samochodzie możemy udać się do starego budynku Monaco, czyli czegoś w rodzaju ogromnego bunkra, w którym mieszkała rodzina Escobara (budynek został zniszczony w lutym 2019 roku, pozostały tylko ruiny, których nie warto w najmniejszym stopniu zwiedzać) oraz zobaczyć groby jego rodziny.
Na cmentarzu groby leżą na ziemi. Po każdym życiu pozostała tylko mała tabliczka na wypielęgnowanym i zielonym trawniku.
Wizyta nie jest niczym nadzwyczajnym, a miejscowi nie są zadowoleni z tej dość chorobliwej wizyty turystów, ale dla nas bardziej liczy się poznanie historii kraju i absolutnie nie przyjeżdżamy tu z podziwu dla tego słynnego zbrodniarza.
Następnie wracamy do domu, gdzie odkrywamy zdjęcia i przedmioty, które należały do Pablo Escobara. Szczerze mówiąc, nie jesteśmy daleko od atrakcji turystycznych, zainteresowanie jest bardzo ograniczone
Taxi w Medellín
Następnie udajemy się do centrum miasta taksówką (JB chciał zadzwonić do VTC na Cabify, ale dostał zły przycisk). Kiedy wezwiesz taksówkę przez aplikację, kierowca wrzuca odpowiednią kwotę na licznik, a płatność odbywa się za pośrednictwem aplikacji. Rezultat: opłata za przejazd jest około 2x droższa, ale wyścig jest legalny (VTC są zakazane w Kolumbii, choć działają bez większych problemów).
Nasz kierowca jest szczególnie miły i bardzo dobrze artykułuje swoje myśli, dzięki czemu rozumiem wszystko, co mówi. Mówi, że w Medellín jest 40.000 taksówek, ponieważ miejscowi korzystają z wielu z nich. Odkąd jesteśmy w Kolumbii, nigdy nie mieliśmy problemu z taksówkarzami, licznik zawsze uruchamia się automatycznie, co jest miłe.
Tutaj również trzeba wykupić licencję na taksówkę, a on sam gorąco zachęca nas do korzystania z taksówek zamiast VTC ze względu na ubezpieczenie w razie wypadku.
Parque Bolivar
Jest to pierwsza sobota miesiąca i co miesiąc ma się tu odbywać targ. Niestety, z powodu budowy nic nie widzimy i możemy jedynie wejść do ogromnego ceglanego kościoła (zdaje się, że największego ceglanego kościoła na świecie). Wnętrze jest również wykonane z cegły, jest piękne!
Chodzimy bezładnie po zatłoczonych ulicach.
Plaza Botero
Po bardzo obfitym menu del dia (7000COP (1,75€)), udajemy się na plac Botero, gdzie można zobaczyć 23 rzeźby kolumbijskiego artysty o tym samym nazwisku.
W małych prostopadłych uliczkach widzimy panów wyposażonych w maszynę do pisania, świadczących pożyteczne usługi analfabetom. Nieco dalej znak informuje o komunikacji 100COP/mn. Jest to odpowiednik budki telefonicznej, z tą różnicą, że jest to smartfon przykuty do stołu, a sprzedawca sam monitoruje czas rozmowy.
Philippe jest bardzo szczęśliwy, gdy widzi te wszystkie stoiska z klejnotami i kamieniami półszlachetnymi, to naprawdę jego styl. Podczas gdy on wyrywa się na zakupy, my spokojnie pijemy drinka w muzealnej kawiarni: Museo de Antioquia. Wstęp do muzeum kosztuje 18.000COP, ale można wejść tylko po to, żeby dostać się do kawiarni, bez płacenia. Co za spokojne miejsce zaledwie kilka metrów od zgiełku placu!
Pałac Kultury
Tuż obok znajduje się centrum kultury: Pałac Kultury Rafael Uribe. Darmowy dostęp, wystarczy podać swoje imię i nazwisko. Znajduje się tam biblioteka, dzieła sztuki, a jeśli wejdziesz na górę, będziesz miał piękny widok na plac Botero.
Jak ukradziono nam telefon
Wchodząc do metra JB zauważa podejrzanego osobnika, który wydaje się być zainteresowany moją torbą. JB popycha mnie, ale sam jest rozkojarzony i najwyraźniej wspólnik tego kieszonkowca skorzystał z okazji aby ukraść mu telefon który miał w kieszeni. To wszystko wydarzyło się w ciągu 2 sekund.
Jesteśmy bardzo zdenerwowani i trochę straumatyzowani tym doświadczeniem. Poczucie niepewności jest najbardziej nieprzyjemne ze wszystkich. Ale po dobrze przespanej nocy (noc to dobry moment na skorzystanie z rady), spojrzeliśmy na wszystko z odpowiedniej perspektywy. Straciliśmy tylko telefon i kilka kart SIM (które były w obudowie telefonu), na szczęście nie skradziono nam paszportów, które mieliśmy przy sobie.
Może się to zdarzyć w każdym miejscu na świecie. Mamy już podstawowe zabezpieczenia i automatyczne kopie zapasowe, więc nic nie straciliśmy ani nie włamano się na nasze konta.
Część 2: Praktyczne wskazówki
Aby przygotować się na ewentualną utratę telefonu bez większych problemów, pomyśl o
:- używaniu Authy na innym urządzeniu (inny telefon, tablet, …), co pozwoli na resynchronizację w 30 sekund w przypadku utraty urządzenia.
– przechowuj kody awaryjne (wydrukowane) w bezpiecznym miejscu: na wypadek utraty absolutnie wszystkich urządzeń i kart SIM (plus d’infos)
– ustaw hasło do karty SIM (inne niż 0000, 1234)
– ustaw hasło do smartfona (+ odblokowywanie odciskiem palca)
– synchronizuj zdjęcia i dokumenty automatycznie z Google Photos lub Dropbox
Budżet
- Escobar Tour: 150,000COP/osoba za pół dnia
- Lunch: 7000COP/osoba
Czy podobał Ci się ten artykuł? Sprawdź nasze artykuły o Medellín i Kolumbii tutaj