Rekonwalescencja w Nha Trang (Wietnam)

Jest sierpień 2022 i po pilnej operacji w Nha Trang, JB dochodzi do siebie przez miesiąc.

Moi rodzice znają ludzi w Nha Trang (mimo że jesteśmy z Hanoi) i podczas pobytu JB w szpitalu, moja mama i ja możemy obejrzeć dwa mieszkania. Znajdują się w apartamentowcu, polecane przez jej przyjaciółki, i wybieramy oczywiście to najpiękniejsze, z niesamowitym widokiem na plażę z 24 lub 36 piętra. Krótko mówiąc, raj! To idealne miejsce na rekonwalescencję. Nie pytajcie, jak je wynająć, bo od tego czasu zostało sprzedane. Codziennie możemy cieszyć się pięknym światłem wschodu słońca. To mieszkanie z trzema pokojami, więc moi rodzice mogą zostać z nami.

Przez pierwsze dni pielęgniarka przychodzi zmieniać opatrunki JB, aż będzie mogła zdjąć szwy (nie pamiętam już, dlaczego nie można było użyć szwów rozpuszczalnych). Moi biedni rodzice muszą zajmować się nami obojgiem, bo ja jestem jak zombie po szoku, a JB musi uczyć się na nowo jeść stopniowo. Gotują dla nas, codziennie kąpią się na plaży naprzeciwko i zwiedzają okolicę motorem. Moja mama mówi, że woda w Nha Trang jest znakomita i może leczyć wiele chorób.

Zdjęcie: moja mama odwiedza słynne skały w Nha Trang

Podczas wycieczki skuterem moi rodzice zostali pogonięci przez szczególnie silnego i złego psa. Kiedy prawie dotarł do motoru i był gotowy ugryźć, moja mama musiała zagrozić mu, że go uderzy, żeby się uspokoił… natychmiast. Wskazała mi miejsce, gdzie był ten pies, i nigdy tam nie poszliśmy (zgadnijcie dlaczego?)

Po dwóch tygodniach, kiedy oboje jesteśmy w stanie poradzić sobie sami, moi rodzice wracają do Hanoi, a my zostajemy tam jeszcze dwa tygodnie, w tym jeden w hotelu bliżej centrum. Myślę, że to pojęcie rodziców, którzy opiekują się swoimi dorosłymi chorymi dziećmi, lub odwrotnie, nie jest obce Europejczykom, ale w Azji rodzina jest naprawdę ważna. Jesteśmy im naprawdę wdzięczni, bo ich pomoc była dla nas niezwykle cenna. Nie znając już wietnamskich kodów (aluzji, manier), musiałam pozwolić mojej mamie zarządzać relacjami z pielęgniarkami i lekarzami (odpowiednio im podziękować), bo ja jestem do tego całkowicie niezdolna, a poza tym w ogóle nie rozumiem akcentu z tego regionu. Proste pytanie staje się trudne, bo mają dodatkowo specyficzne słownictwo. Moja ciotka, która jest lekarką, również śledzi nas na odległość i przepisuje JB leki, podczas gdy nasz przyjaciel-lekarz V. również regularnie do nas dzwoni. JB jest dobrze otoczony, chociaż bardzo schudł.

Ludzie, którzy nie rozumieją, dlaczego ta sytuacja wydaje się nam tak poważna, powinni sobie wyobrazić stan wietnamskiego szpitala publicznego i fakt, że Europejczyk jest pilnie operowany w kraju rozwijającym się.

JB i ja nie zwiedzimy niczego przez miesiąc, jedyne wyjścia, na które sobie pozwalamy, to do restauracji, kina i spa. JB całkowicie przestał pracować dla swoich klientów na miesiąc i przerwał studia prawnicze które rozpoczął. Dobrze zrobiło JB granie w koszykówkę na arkadach i jedzenie jego ulubionych pizz w 4P (najlepsza sieć pizzerii w Wietnamie). Biedak stracił dużo na wadze i z powodu braku pęcherzyka żółciowego będzie musiał trochę dostosować swoją dietę.

Nha Trang to nadmorskie miasto, które stało się bardzo turystyczne, ale nadal jest jednym z moich ulubionych miast w Wietnamie. Panuje tam atmosfera łagodności, miejsca pełne energii i plaże z białym piaskiem na około dziesięciu kilometrach. Do tego owoce morza są pyszne!

Pewnego wieczoru, po bardzo dobrym posiłku w restauracji, czujemy, że wiatr się wzmaga, i kupujemy dwa poncza w małym sklepiku. Tuż po tym zaczyna się ulewa, a po 15 minutach oczekiwania deszcz nie wygląda na to, by miał się uspokoić. W Wietnamie, kiedy pada tak mocno, nie deszcz jest niebezpieczny, ale zalane ulice. Wiemy, że jeśli będziemy czekać zbyt długo, ulice będą zbyt zalane i nie będziemy mogli wrócić skuterem przy takiej ilości wody. Dlatego decydujemy się stawić czoła deszczowi i wracamy. To tylko 15 minut drogi, ale to bardzo niebezpieczne, bo samochody nie zwalniają i przy każdym przejeździe obrzucają nas jeszcze większą ilością wody. Pada bardzo mocno, a JB ma okulary korekcyjne (niezbyt wygodne). Trzeba koniecznie jechać środkiem drogi, żeby nie wpaść do kanałów przez przypadek (w przypadku ulewy kanały są szeroko otwarte i można w nie wpaść i zginąć). To droga, którą znam bardzo dobrze i znam dokładne położenie kanałów, a kiedy jechaliśmy, ulice były ledwo zalane, ale dla was, turyści, nie róbcie tego samego!